Prowincja w globalnej wiosce

Odmian tej zupy jest chyba tyle, ile gospodyń, czy jakby to na Podhalu powiedziano - gaździn.
W książkach, które mam o kuchni góralskiej - naliczyłam ich z osiem. Podstawą jest kiszona kapusta i sok z kiszenia oraz jakieś mięso, zwykle z kośćmi lub wędzonka.
A u mnie w domu ta zupa zawsze się nazywała zarzucajką:)
To taka zimowa zupa, rozgrzewająca, kiedy wraca człowiek zziębnięty, chroniąca przed skutkami przeszywających podmuchów wiatru, a nawet lecząca smutek w zły dzień...
Zwykle robię wersję bardziej lżejszą, bez mięsnych wkładek, ale tym razem klasyczna wersja:


0,5 kg kapusty kiszonej
30 dag schabu z kością
cebula
liść laurowy, kilka ziarnek ziela angielskiego, szczypta kminku
sól, pieprz

Schab zalać zimną wodą (ok. 2 l), lekko osolić, dodać liść i ziele angielskie oraz pokrojoną w piórka cebulę i gotować do miękkości.
Kapustę - jeśli długa - pokroić, włożyć razem z sokiem z kiszenia do osobnego rondla, podlać niewielką ilością wody, wsypać kminek i gotować do miękkości.
Miękki schab wyjąć z garnka, pokroić na paski.
Połączyć wywar mięsny z kapustą i pokrojonym mięsem. Doprawić solą i pieprzem.
Gotowe:)

I jeszcze autentyczny góralski przepis na kwaśnicę z grzybami:

Weż dwie gorztki
susonych grzybecków
i zalej w gornecku
zimniućkom wodeckom
worz kwile
niek pochność grzybkowa
ukłoni sie ścianom
wtej zalej kwaśnickom
z becoski cerpanom
dej zawryć - mość olejem lnianym
o jakie do dobre
Jezusku kochany